Argentijnse tango
Meer dan 100 jaar geleden zetten de eerste immigranten uit Europa met het hoofd vol dromen, het hart gevuld met hoop op een betere toekomst, voet aan wal op het vaste land aan de oevers van de Rio de la Plata in Buenos Aires. Rond die zelfde tijd verschenen ook de Gaucho’s, stoere vrijbuiters met eigen wetten en gedragscodes, verdreven door grootgrondbezitters van hun weidse pampa’s, waar zij hun liederen tot het oneindige met sterren bezaaide hemelgewelf richtten, en voegden zich bij de Creoolse bewoners van de sloppenwijken, nazaten van de voormalige negerslaven.
Portenos
Uit deze bonte mengeling van culturen, te midden van chaos, geweld, armoe en ellende, werd de Tango geboren. De schoonheid van deze dans oversteeg de triestheid van het harde bestaan en wist zich in de harten van de Portenos te nestelen. Met haar weemoed, haar sensuele schoonheid, haar hartverscheurend verlangen, gaf zij een stem aan de zielenroerselen van de inwoners en wist hen te verbinden. Bejubeld en verguisd, omarmd en gecensureerd, ondergedoken en opnieuw herrezen doorstond zij de tand des tijds, overleefde en ontwikkelde zich steeds verder.
Aantrekkelijk
Wat maakt deze dans, met haar muziek en de daaraan gekoppelde zienswijze zo uniek en waarin ligt het geheim van haar aantrekkingskracht op zowel man als vrouw, oud als jong, Europeaan, Aziaat, Amerikaan… om het even welke komaf? Drukt zij misschien een diepgewortelde behoefte van ons allen uit, de behoefte aan overgave aan de ander met behoud van eigen identiteit, het verlangen naar vereniging van het mannelijke en het vrouwelijke (om het even of zij nu gedanst wordt door twee mensen van verschillende of gelijke sekse)?
Passie
Een eenheid gebaseerd op gelijkwaardigheid, op harmonie tussen het initiërende en het ontvangende. Geeft zij vorm aan onze fantasie middels de speelsheid van de interactie tussen leider en volger, het ondeugende prikkelende spel van de verleiding? Zeker is dat zij menigeen in vervoering weet te brengen met haar esthetische schoonheid en harmonie en dat menigeen terwijl hij haar danste, ten overstaan van de ander, woordeloos zijn diepste gevoelens uitsprak.
